Nyttårsbading på Kloppå

Ein fast tradisjon på Ropeidhalvøya er nyttårsbadet på Kloppå, i regi av Ropeidhalvøya bygdekvinnelag. Dei som vil bade møtest klokka 12 på flytebrygga ved butikken, og så hiv dei seg uti – ein etter ein.

nyttarsbading-pa-kloppa
Friske, tøffe ungar som badar i fjorden!

Somme år har det vore både is og snø, somme år er det isfritt og plussgrader. Åkke som: det er ein svært kald fornøyelse for dei modige som faktisk badar! I dag var det 9 grader i lufta, uvisst kor mange i fjorden. Kaldt var det i alle fall. Og som alltid var det langt fleire som var møtt opp for å sjå på og fotografera enn det var som bada. Det er også ein tradisjon, og me får tru at dei omlag 10 som bada set pris på oppbakking, heia-rop og applaus. Omsut frå bygdekvinnene i form av varm suppe eller kakao vankar det også etterpå.

Det er ein god miks av barn og vaksne som badar, men ein kan nok trygt seia at barna er i fleirtal. Det er godt å sjå at den oppveksande generasjonen har pågangsmot!

Klar for vinteren

Hebnes desember 2015
Jul på Hebnes
Julestemning – med snø. Jula 2014

Fjerde juledag i fjor var det full vinter på Hebnes. Masse fin snø la seg rundt hus og hytter og gav oss den riktige julekortstemningen. Kjem det god snø, kan me faktisk gå på ski på bøane på garden. Det har me gjort mykje i den tida ungane var små, og dei har både gått runde på runde på langrennski og hoppa litt på slalåmski. Ein streng vinter var det også skøyteis på nokre dammar rundt på berga her, men det var ikkje just nokon god plass å gå på skøyter. Då må ein lenger inn på halvøya og gå på Grytevatnet eller i Vatlandsvåg.

Me er like vane med grøn jul som kvit jul, når sant skal seiast. Ein kjapp gjennomgang av siste års julefoto viser at me har hatt alt: regn, snø, hagl, barfrost, sol, fullmåne, stjerneklart …

Det fine med Suldal er at det er så store variasjonar her. Medan me kan fiska i isfri fjord på Hebnes heile vinteren, kan du reisa opp til Gullingen og gå på ski i flotte oppkjørte løyper samtidig. På Gullingen kan du renna både bortover og nedover for den del. I Suldal er me også så heldige at me har Gull-Spor, eller Løypekjøraren på Gullingen, som han også heiter. Bjørn Egil Nerheim kjører opp løyper så fort det er snø nok til det, og han legg ut fine føremeldingar og bilete på Facebooksida si. I år kjørte han løyper til langt utpå sommaren, men heldigvis er det ikkje slik kvart år. Det beste er at han held det gåande heile vinteren og sørger for at dei skiglade får nytta suldalsheiene fullt ut!

Hurra det snør!

Vinter i Vatlandsvåg

Det morsomme med Suldal kommune er dei store klimatiske variasjonane som skil ytterkant frå ytterkant. Inst i kommunen, i Øvre Suldal, kan det vera full vinter og tjukk snø på denne tida. Her ytst, på Ropeidhalvøya (og på Jelsa) kan me somme gonger skjæra roser og ta inn til jul. Men det er også store variasjonar innad på halvøya. Det snør oftare på Fjetland enn på Hebnes, for å seia det slik. Vasskiljet går som regel ved Tveita. Frå Tveita og ut til oss og vidare ut til Vormestrand og Helland ligg vegen og gardane mykje heilt til fjorden, og her kan det vera bart og vårleg mykje av vinterhalvåret.

Det er deilig å ha tidleg vår. Det er praktisk for bonden å kunne setja poteter i mars, og det blir nesten alltid tre slåttonner hjå oss. Men det er ikkje til å komma forbi at det er utruleg kjekt å køyra frå regnet på Hebnes og 8 minutt seinare køyra inn i full vinter i Vatlandsvåg. Slik som denne morgonen. 14. desember, dei fleste vil jo seia det er på tide med snø då. (Hjå oss kjem han som regel ikkje før i januar/februar.) Du og du så stilt og kvitt og fint det var på Kloppå denne dagen! Så lenge det varte.

Hytte i solnedgang

Hytte H21 i Ryfylke fjordhage

Skal ein få tatt bilete i dagslys i desember, må ein jammen vera kjapp. Luciadagen var det endeleg sol igjen, etter dagevis med grått og regn (og litt tilløp til snø). Då var det på sin plass å få fotografert hytta som nå er under oppføring i felt 2 i Ryfylke fjordhage. Denne hytta skal stå ferdig til påske, og den er ikkje seld ennå. Frå denne hytta får du fin sjøutsikt ned i vika, og du kan sitja på verandaen og sjå på vokstrane som gror i kjøkkenhagen din. Eller følgja med på trafikken, som er ganske sporadisk og helst knytta til båt- og fergeanløp nokre gonger til dagen.

Det er elles rart korleis me ser kvar hyttetomt for første gong når me set i gong å byggja. Dei har ulike kvalitetar, og denne, ja den ligg rett uti berga og har steingarden og haugane som næraste nabo. Me er dessutan nå i det området der ungane bygde seg hytter i barndommen, så at det er ein attraktiv plass, det forstår me.

Sandsfjordbrua er opna

Sandsfjordbrua

Fredag 28. november opna omsider Sandsfjordbrua. Brua knyter saman kommunen på ein ny måte, og skal erstatta Sands-ferja som sluttar å gå til nyttår.

Med denne brua vil det nå gå kjappare å kjøra frå feks Hjelmeland til Hebnes, og for den del frå Erfjord og Jelsa til Hebnes. Om ikkje ein får så mykje kortare veg å køyra, så vil me nå sleppa å venta på ferga som til dømes ikkje går heile døgeret.

Ein av hyttefolket i fjordhagen har allereie prøvd å køyra Ryfylkevegen frå Stavanger til Hebnes via brua, og der var dei godt fornøgde med tida dei spara inn.

Sandsfjordbrua har vore, og vil gjerne halda fram med å vera, ei kontroversiell bru i Suldal. Ikkje alle er like glade for at ho er kome. Me har aldri lagt skjul på at me har gleda oss og venta med lengt på at den dagen skulle komma då me vart landfaste med resten av kommunen. Me er glade for å ha fått korta ned reiseruta til deler av kommunen og til Ryfylke sørover, og ikkje minst til å ha fått eit kult og stilig byggverk blant oss. Sandsfjordbrua er den høgaste av sitt slag i verda!

Biletet i toppen er frå september, ein av dei siste dagane me hadde båten ute. Her er brua så godt som kopla saman. Bileta under her er frå opningsdagen 27. november, då representantar frå kommune, fylke og vegvesen varta opp med talar i pøsregn, medan grendeutvala serverte kakemenn og kaffi og korpset spelte det messingen bar.