Grytenuten – super topptur – NÅ med kikkert!

Kikkerten på Grytenuten

Grytenuten er sjølve dronninga på Ropeidhalvøya. Frå 862 meter over havet kan du sjå til Melderskin, Folgefonna og like til Stavanger. Nå har me også fått kikkert der oppe – og dermed blir utsikta ennå meir spektakulær.

Turen til Grytenuten tar sirka seks timar att og fram, og den passar for både barn og vaksne. Det er nokre krevjande parti, men ein treng ikkje vera fjellklatrar for å komma seg opp. Du kjem langt med god tid og godt tolmod.

Hald fram med å lese «Grytenuten – super topptur – NÅ med kikkert!»

Lokal øyhopping

I dag har me sett både esel og reinsdyr og lama som gjekk og beita ute på øya Talgje. Ein god del andre kjekke folk og dyr har me også truffe på. I dag har me nemleg vore på årsmøte i Ryfylkealliansen, med påfølgjande øyhopping fra Finnøy til Talgje og heim att. Me var fleire som aldri hadde vore der ute før, anna enn når hurtigbåten frå byen går oppom. Det skulle visa seg å bli eit forfriskande bekjentskap. Mykje takka vera Jostein Gard, frå Gard gartneri. Han auste ut av kunnskapen sin, om øya Talgje før og nå, og han synte fram og fortalde i gartneriet sitt og i Talgje kyrkje. Det er noko med å høyra på folk som har mykje å fortelja, og som er gode på å formidla det dei har å seia!

Fascinerande var det også å besøka det relativt nystarta Fiolen familiepark. Der kan folk komma og sjå på dyra dei har, spela på nokre heilt spesielle instrument som står i tunet, det er sandkasse og racer-traktorar for dei små – og eigentleg like mykje for dei store. Inne i huset dei har bygd til familieparken er det ein liten kafe, nokre spelebord (trur det var biljard) og eit forsamlingsrom oppe kor ein ha eit større møte eller liknande. Fint og ordentleg var det over alt, både ute og inne. I gapahuken deira fekk me servert ryfylkemat og kaffe frå kjele, og det set me jo alltid pris på.

I gartneriet
Jostein Gard er ein god formidlar og baud på mykje interessant for ein som aldri har vore på Talgje før.
Stemorsblomst
Gard gartneri leverer ofte sommarplanter til butikken på Kloppå, og du vil mest sannsynleg treffa dei der på halvøydagen som pleier vera i juli.
Frå gartneriet
Urter og planter trivs tydeleg godt i varmen på Gard gartneri. Det dampa og det lukta så godt!
Fiolen familiepark
Fiolen familiepark opna i 2015.
Fiolen familiepark vart til for å styrka gardsdrifta, kunne eigaren fortelja
Fiolen familiepark vart til for å styrka gardsdrifta, kunne eigaren fortelja
TV Vest på besøk
TV-Vest skulle laga ein liten sekvens om Talgje-turen, eller var det kanskje maten?
Reinsdyr
Reinsdyr hadde bonden sjølv vore og henta i Finnmark – heile tre gonger!
Lama på Talgje
Lamaen gjekk ute og beita under nokre tre – og var svært lite interesserte i oss.
Instrument
Dette fine instrumentet hadde dei funne i Danmark og sett opp på gardstunet.
Fiolen familiepark
Hyggeleg på tunet, trass i at det skya over og vart litt kaldt.
Kyrkja
Talgje kyrkje ligg berre 40 meter over havet. Ikkje det høgaste punktet på øya – det rager nemleg heile 52 moh!
Kyrkjevindauge
Lite var rørt i kyrkja på Talgje, men vindauga var gjort litt større for ei heil tid tilbake for å sleppa inn meire lys.
Alteret
Kyrkja vart oppført på 1100-talet, men altertavla var frå 1600-talet, viss me minnest rett.

Nyttårsbading på Kloppå

Ein fast tradisjon på Ropeidhalvøya er nyttårsbadet på Kloppå, i regi av Ropeidhalvøya bygdekvinnelag. Dei som vil bade møtest klokka 12 på flytebrygga ved butikken, og så hiv dei seg uti – ein etter ein.

nyttarsbading-pa-kloppa
Friske, tøffe ungar som badar i fjorden!

Somme år har det vore både is og snø, somme år er det isfritt og plussgrader. Åkke som: det er ein svært kald fornøyelse for dei modige som faktisk badar! I dag var det 9 grader i lufta, uvisst kor mange i fjorden. Kaldt var det i alle fall. Og som alltid var det langt fleire som var møtt opp for å sjå på og fotografera enn det var som bada. Det er også ein tradisjon, og me får tru at dei omlag 10 som bada set pris på oppbakking, heia-rop og applaus. Omsut frå bygdekvinnene i form av varm suppe eller kakao vankar det også etterpå.

Det er ein god miks av barn og vaksne som badar, men ein kan nok trygt seia at barna er i fleirtal. Det er godt å sjå at den oppveksande generasjonen har pågangsmot!

Hurra det snør!

Vinter i Vatlandsvåg

Det morsomme med Suldal kommune er dei store klimatiske variasjonane som skil ytterkant frå ytterkant. Inst i kommunen, i Øvre Suldal, kan det vera full vinter og tjukk snø på denne tida. Her ytst, på Ropeidhalvøya (og på Jelsa) kan me somme gonger skjæra roser og ta inn til jul. Men det er også store variasjonar innad på halvøya. Det snør oftare på Fjetland enn på Hebnes, for å seia det slik. Vasskiljet går som regel ved Tveita. Frå Tveita og ut til oss og vidare ut til Vormestrand og Helland ligg vegen og gardane mykje heilt til fjorden, og her kan det vera bart og vårleg mykje av vinterhalvåret.

Det er deilig å ha tidleg vår. Det er praktisk for bonden å kunne setja poteter i mars, og det blir nesten alltid tre slåttonner hjå oss. Men det er ikkje til å komma forbi at det er utruleg kjekt å køyra frå regnet på Hebnes og 8 minutt seinare køyra inn i full vinter i Vatlandsvåg. Slik som denne morgonen. 14. desember, dei fleste vil jo seia det er på tide med snø då. (Hjå oss kjem han som regel ikkje før i januar/februar.) Du og du så stilt og kvitt og fint det var på Kloppå denne dagen! Så lenge det varte.

Sandsfjordbrua er opna

Sandsfjordbrua

Fredag 28. november opna omsider Sandsfjordbrua. Brua knyter saman kommunen på ein ny måte, og skal erstatta Sands-ferja som sluttar å gå til nyttår.

Med denne brua vil det nå gå kjappare å kjøra frå feks Hjelmeland til Hebnes, og for den del frå Erfjord og Jelsa til Hebnes. Om ikkje ein får så mykje kortare veg å køyra, så vil me nå sleppa å venta på ferga som til dømes ikkje går heile døgeret.

Ein av hyttefolket i fjordhagen har allereie prøvd å køyra Ryfylkevegen frå Stavanger til Hebnes via brua, og der var dei godt fornøgde med tida dei spara inn.

Sandsfjordbrua har vore, og vil gjerne halda fram med å vera, ei kontroversiell bru i Suldal. Ikkje alle er like glade for at ho er kome. Me har aldri lagt skjul på at me har gleda oss og venta med lengt på at den dagen skulle komma då me vart landfaste med resten av kommunen. Me er glade for å ha fått korta ned reiseruta til deler av kommunen og til Ryfylke sørover, og ikkje minst til å ha fått eit kult og stilig byggverk blant oss. Sandsfjordbrua er den høgaste av sitt slag i verda!

Biletet i toppen er frå september, ein av dei siste dagane me hadde båten ute. Her er brua så godt som kopla saman. Bileta under her er frå opningsdagen 27. november, då representantar frå kommune, fylke og vegvesen varta opp med talar i pøsregn, medan grendeutvala serverte kakemenn og kaffi og korpset spelte det messingen bar.